يك انسان سالم،نه خواهان پذيرش كوركورانه توسط ديگران و نه خواستار عشق بدون قيد و شرط است.
بلكه جوياي درك و فهم شدن بوسيله ديگران است كه البته بسيار بسيار متفاوت از تاييد و تصويبي است كه يك انسان بيمار به آن نياز دارد.
زيرا يك انسان سالم براي حرمت نفس خود به ديگران وابسته نيست و حقيقت را درباره خويشتن ميداند فقط ميخواهد بوسيله ديگران آن را درك و لمس كند.
يك انسان سالم،نه خواهان پذيرش كوركورانه توسط ديگران و نه خواستار عشق بدون قيد و شرط است.
بلكه جوياي درك و فهم شدن بوسيله ديگران است كه البته بسيار بسيار متفاوت از تاييد و تصويبي است كه يك انسان بيمار به آن نياز دارد.
زيرا يك انسان سالم براي حرمت نفس خود به ديگران وابسته نيست و حقيقت را درباره خويشتن ميداند فقط ميخواهد بوسيله ديگران آن را درك و لمس كند.
بلوغ رواني چيست؟